Geef (me) de ruimte

In de post Je eigen ruimte innemen voor beginners bespraken we de kunst van het voor jezelf opkomen en doen wat jij belangrijk vindt, zonder constant maar met de ander bezig te zijn. We kregen hier een mooie reactie op van Diana, schrijfster van het boek Tuinieren in je hoofd.  Ze vroeg of we nog wat voorbeelden konden geven van het innemen van gelijkwaardige ruimte in verhouding tot de ander. Natuurlijk kan dat!

Ruimte innemen met respect voor de ander

Zoals je op het eind van de post kon lezen, is je eigen ruimte innemen eigenlijk heel erg belangrijk. Wat jij inbrengt is namelijk essentieel voor de relatie met de ander, jij doet hierin jouw deel en de ander het zijne. En hier ligt dus ook direct de sleutel: jij bent belangrijk voor jouw stuk, en de ander voor zijn stuk. Maar waar ligt die grens?

Foto: Ryan McGuire

Foto: Ryan McGuire

Vaak ontstaat er binnen relaties, of dit nou vriendschappelijke, familie-, werk- of liefdesrelaties zijn, een bepaald patroon. De één trekt bijvoorbeeld altijd de kar, stelt activiteiten voor of neemt het initiatief om het huis op te ruimen. Hier kun je ongemerkt zo in vast roesten dat er daardoor een scheve verhouding ontstaat. En dat ga je voelen op een gegeven moment.

Experimenteren met je eigen gedrag

De één trekt zich terug en de ander gaat steeds harder aan het werk. Een gesprek hier over aangaan is uiteraard een slimme eerste stap, maar zo’n patroon echt doorbreken gaat ook gepaard met actie. Een effectieve methode is eens te experimenteren met je eigen gedrag, daar heb je immers alleen direct invloed op.

Wat gebeurt er als je eens niet de boodschappen doet? Of eens een keer niet als eerste belt, een vergadering plant of de boel afmaakt? Dit is lastig, want het gaat tegen je gewoontes (en je waarden) in, maar je geeft daardoor wel de ander de kans om zijn ruimte in te nemen en zelf een keer het touw op te pakken.

Foto: Ryan McGuire

Foto: Ryan McGuire

De controle los laten

We zitten allemaal anders in elkaar, we hebben verschillende ritmes, spanningsbogen en maten van geduld. Om bewust te oefenen met een andere aanpak heb je doorzettingsvermogen nodig. Het gaat er hierbij om de bereidheid te vinden om de controle los te laten.

Dit is moeilijker gezegd dan gedaan; dit voelt namelijk erg onaangenaam. We denken vaak dat we de controle hebben als we maar hard genoeg trekken. Maar een keer loslaten, de boel de boel laten en kijken wat er dan gebeurt, kan een hoop ruimte scheppen. Zowel voor jou om wat achterover te hangen (of juist een keer iets te doen wat jij graag wilt) en aan de ander om er op te reageren – met hierbij alle respect voor de manier van reageren.

Dus doorbreek de gewoonte; zing eens hardop in de auto als je daar zin in hebt, praat een keer niet de stiltes vol, laat de afwas staan of koop tickets voor een theaterstuk zonder te overleggen. De ander zal verrast zijn! En dat biedt weer nieuwe, frisse mogelijkheden.

Experimenteer ze!

Tekst: Life Coach Sophie

Je eigen ruimte innemen voor beginners

Heb je het idee dat je altijd direct opspringt als een ander je wat vraagt, maar dat je eigenlijk nooit aan je eigen plannen toekomt? Dat je andermans prioriteiten vrijwel altijd voor je eigen prioriteiten stelt? Dat je aan het einde van de dag in bed eigenlijk pas een moment voor jezelf hebt, daardoor begint met malen en niet in slaap valt? Iedereen heeft hier, in meer of mindere mate, wel eens last van.

ruimte-innemen (2)

Foto: Ryan McGuire

Goed voor jezelf zorgen is namelijk eng. Het betekent dat je je eigen ruimte in moet nemen en een ander mogelijkerwijs teleur moet stellen. De angst die daarbij komt kijken gaan we liever uit de weg. We willigen daardoor soms klakkeloos een verzoek van de ander in. Of we doen van alles om er voor te zorgen dat dat verzoek niet eens nodig is en richten de situatie zo in dat niemand ons ooit iets kwalijk kan nemen.

Maar eigenlijk heeft niemand daar wat aan – vooral jijzelf niet.

Op de lange termijn houd je dat namelijk niet vol en bereik je precies dat waar je bang voor bent: een negatief oordeel van de ander. Er komt namelijk ongetwijfeld een moment waarop het je niet meer lukt om voor de ander te denken, om jezelf weg te cijferen en je eigen behoeftes onder het tapijt te vegen. Op dat moment komt je slechtste kant naar boven en valt de positieve indruk die je op de ander wilde maken volledig in duigen.

Je voelt je daardoor dubbel zo slecht; ten eerste omdat je het zo zat was dat je je kookpunt hebt bereikt en ten tweede omdat de ander je laat weten dat hij of zij je gedrag absoluut niet waardeert. Je voelt je schuldig en gaat daardoor nóg beter je best doen om de ander te pleasen. Een gebed zonder eind.

Maar hoe stap je uit deze vicieuze cirkel?

Het begint met het besef dat jij net zo belangrijk bent als ieder ander. Jouw behoeftes, jouw ruimte en jouw wensen zijn evenveel waard als die van andere mensen. Je je dat alleen al realiseren kan een verandering in perspectief teweeg brengen. Mocht je dat moeilijk vinden, dan kun je jezelf de volgende vraag stellen: ‘wat maakt dat ik de ander belangrijker vind dan mezelf?’ Het antwoord kan misschien confronterend zijn, maar het geeft je ook meer duidelijkheid over waar je gedrag vandaan komt.

De volgende stap is eens stil staan bij wat jouw prioriteiten eigenlijk zijn. Wat is echt essentieel in jouw leven? Waar kun jij niet zonder? Als je deze punten hebt gedefinieerd, stel je dan de volgende vraag: van welke punten zie ik regelmatig af om anderen een gunst te doen?

En nu komt de belangrijkste stap: daadwerkelijk actie ondernemen. Kies één van de punten waarvan je merkt dat je die wel erg vaak opgeeft. Plan binnen nu en drie dagen een moment in waarop je precies dat gaat doen wat jij graag wilt – zonder rekening met de ander te houden. Heb het er eventueel samen over zodat hij of zij zich kan voorbereiden. Leg rustig uit wat je graag zou willen en waarom. Hoe de ander reageert is aan hem of haar; jij kiest nu namelijk voor jezelf omdat je uiteindelijk die cirkel wilt doorbreken. Toch?

Photo: Ryan McGuire

Foto: Ryan McGuire

Uiteraard is respect voor de ander een basisvoorwaarde, maar vaak vinden we een kleine stap nemen al gigantisch egoïstisch. We denken dat als we iets meer ruimte innemen, we de ander volledig buitenspel zetten. Dit denken in uitersten zorgt ervoor dat we vast blijven zitten in ons vruchteloze patroon. Wat als een beetje meer ruimte innemen helemaal niet zo vervelend is voor de ander als je denkt? Laat je daardoor niet zien wie jij bent en waar jij voor staat? En is dat niet wat jou juist zo interessant maakt voor anderen?

Succes – en veel ruimte voor jezelf gewenst!

ruimte-innemen (1)

Foto: Ryan McGuire

Tekst: Sophie Kruijsdijk